ZINC
Calandstraat 12A 3016 CB Rotterdam Nederland
BEKIJK RESTAURANT
Door Dijlan van Vlimmeren

Dijlan van Vlimmeren is bezeten van eten. Na haar studie aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg ontwikkelde ze zich als culinair expert bij het AD Rotterdams Dagblad. Ze heet de oprichter van de populaire rubriek De Gouden Pollepel in deze krant. Ze vervolgde haar carrière als algemeen manager bij Sfeerhoreca, destijds het grootste concern in het Rotterdamse nachtleven, en daarna bij tweesterrenchef François Geurds. Sinds 2019 is ze hoofdredacteur van het tijdschrift SMAAKmag. en ghostwriter van verschillende (kook)boeken waaronder Shirma’s Soul Kitchen en Chef Rotterdam.

ZINC

ONOPVALLEND GOED

9.0
Voorgerecht
9.0
Hoofdgerecht
7.5
Dessert
8.5
Service
7.5
Sfeer
9.0
Prijs-kwaliteit
8.4
Eindcijfer

Bij HEERLIJK.NL raken we nooit uitgekauwd. We zijn voortdurend op zoek naar nieuwe parels, naar nieuw talent, naar plekken die onze verwende smaakpapillen nog weten te betoveren. Elke week nemen we verspreid over het land een aantal heerlijke nieuwkomers onder de loep. Dit keer zijn we te gast bij het Rotterdamse restaurant Zinc, waar verscholen in het Scheepvaartkwartier met lol en liefde wordt gekookt.

Met publiekslieveling Bar Berta, Zeezout dat terecht teert op een Michelinster en Loesje Tieleman die stevig aan de weg timmert als (bijna-)buren zou je bijna vergeten dat in datzelfde blok nog een restaurant schuilt. Zinc is in dit geheel bijna onzichtbaar maar parten lijkt dat het bescheiden restaurant niet te spelen. Het zit deze avond vol bij Zinc, zoals elke avond, zo wordt ons later ingefluisterd.

NIEUW JASJE

Sommige eetervaringen vergeet je nooit meer. Diep onder de indruk waren we ooit, een jaar of vijftien geleden, van Artusi in Delft. In dit Italiaans restaurant werd met zoveel lol gekookt, en door al dat plezier veerden we bij zowat elk gerecht op. Wat wil het geval? De eigenaren van Artusi zwaaien tegenwoordig de scepter in Zinc. Begin 2020 keerden Marcel en Linda Dörr, zakelijk althans, terug naar Rotterdam.

Zinc is niet meer Zinc zoals het meer dan 25 jaar werd geleid door de familie Baris. Het enige dat is gebleven is de romige aardappelpuree, in een apart schaaltje gereserveerd bij het pièce, als een soort eerbetoon aan de voorgangers. Verder krijgt niets op de kaart de kans ooit tot een klassieker uit te groeien. Om de twee weken verandert het volledige menu. Een menu dat met 38,50 euro zeer schappelijk is geprijsd. Net onder het maximale bedrag voor een Bib Gourmand wekt Zinc de indruk te mikken op die onderscheiding van Michelin.

 

OPTISCH BEDROG

Als we bij binnenkomst een blik werpen door de pijpenla, slaat de schrik ons heel even om het hart. We vrezen voor krampen in onze lange benen en ander lichamelijk ongemak als we een avond hebben te volbrengen aan zo’n krappe tafel. Optisch bedrog, want met het zitcomfort is in feite niets mis. Geen moment ervaren we iets van ruimtegebrek. Zinc is efficiënt ingedeeld. Het prachtige tafelzilver doet ons denken aan Haags Lofje.

Met de weergaloze oesters uit de wateren van Marennes-Oléron tussen Nantes en Bordeaux lijkt de toon voor een mooie avond gezet. Laiteuse zijn deze zeevruchten allerminst, in de winter zijn oesters dat doorgaans nooit maar ons diner dateert van een paar maanden terug.

Eind augustus, vlak voor de start van het seizoen, loop je nog weleens dat ‘risico’. Oesters zijn het lekkerst als de r in de maand zit. De Fransen hebben dat ezelsbruggetje niet zonder reden in huître, 8 r’en, verstopt. Het feestelijke begin wordt kracht bijgezet door sappige groene olijven uit Sicilië en een vriendelijke cava van de wijncoöperatie Covides die luistert naar Xènius.

Marcel Dörr heeft niets met heilige huisjes. Voor de hand liggende combinaties, dat is niet zijn ding, vindt hijzelf. Hij kookt naar zijn eigen mond. De mediterrane smaken genieten weliswaar zijn voorkeur, dat wil niet zeggen dat hij invloeden uit verdere oorden negeert. Hij raakt ons met een ceviche van zeebaars, mais, rode ui ingelegd in tijgermelk met daarbij een crème van avocado en een tataki van Simmentaler rundvlees, radijs, lente-ui, bloemkool en een vinaigrette van ponzu. De ingrediënten zijn bij hem niet verpakt in gelletjes. Je ziet wat je eet.

Houd dit gerecht erin, verzoeken we de chef. Met klem.

Memorabel is eveneens de volgende gang: gegrilde octopus met ‘zwarte’ fideuà, een salsa van tomaat en dragon en een bisque van schaaldieren. Fideuà is een pasta, een korte spaghetti, die op dezelfde manier bereid wordt als paella. Met dat verschil dat fideuà geen socarrat kent. Bij Zinc is deze pasta gekleurd met inktvisinkt. Houd dit gerecht erin, verzoeken we de chef. Met klem. Marcel Dörr geeft geen gehoor aan onze smeekbede, hij is allergisch voor sleur.

SALSA SALMORIGLIO

Zinc is een overzichtelijk zaakje. Je ziet er niet snel iets over het hoofd. Dat lijkt een voordeel voor de zwarte brigade. Het kan ook een valkuil zijn. Gemakzucht ligt immers op de loer. Bij Zinc trappen ze er gelukkig niet in. De bediening heeft een gezonde focus, en humor tegelijkertijd. Er wordt niet op tenen gelopen, en dat voel je als gast. Er is ruimte voor een knipoog aan tafel. Ontspannen en toch scherp, en die combinatie is uitermate prettig.

 

Zwaardvis is een ingewikkelde vis want al snel stug. Dat die dat niet is bij Zinc, daarmee bewijst Marcel Dörr vakmanschap. De salsa salmoriglio, een citroen-oregano-peterseliedressing, is er dan wel eentje volgens het Zuid-Italiaanse hetzij het Siciliaanse boekje maar dat mag de pret niet drukken. Gegrilde courgette, zongedroogde tomaatjes en wat kappertjes erbij, bravo! We moeten ons beheersen niet met onze vinger, sterker met al onze vingers, door de jus van porcini ofwel eekhoorntjesbrood bij de parelhoender, het andere hoofdgerecht, te rollen. De crème van witlof alsmede die van pompoen is zo zalvend zacht dat je deze bijna kunt drinken.

De tartelette gevuld met dulce de leche voegt weinig toe in de finale met dikke Hollandse kersen -wij baseren ons oordeel op een diner van een tijdje terug- en ijs van amarenakersen. Zal ongetwijfeld bedoeld zijn voor het contrast, voor een bite. Wij prefereren smaak boven structuur. Iets dat geen smaak heeft, daar wil je niet op kauwen. Bij de panna cotta met mango, meringue en kokosijs maken we daarentegen de zoveelste vreugdesprong aan dat valt-reuze-mee-tafeltje.

BUITENGEWOON GOED

Wat wordt onopvallend goed gekookt, met misschien nog wel meer schik dan destijds in Artusi. Zonder pretenties, zonder gedoe, gewoon goed. Buitengewoon goed. En dat voor een prijs waarvan je het eens niet benauwd krijgt. Wie ons in 2022 kwijt is, wij zitten ondergedoken bij Zinc.

ZINC
Calandstraat 12A 3016 CB Rotterdam Nederland
BEKIJK RESTAURANT
Door Dijlan van Vlimmeren

Dijlan van Vlimmeren is bezeten van eten. Na haar studie aan de Academie voor Journalistiek in Tilburg ontwikkelde ze zich als culinair expert bij het AD Rotterdams Dagblad. Ze heet de oprichter van de populaire rubriek De Gouden Pollepel in deze krant. Ze vervolgde haar carrière als algemeen manager bij Sfeerhoreca, destijds het grootste concern in het Rotterdamse nachtleven, en daarna bij tweesterrenchef François Geurds. Sinds 2019 is ze hoofdredacteur van het tijdschrift SMAAKmag. en ghostwriter van verschillende (kook)boeken waaronder Shirma’s Soul Kitchen en Chef Rotterdam.